گاهی بهار را
ازفروردین تا خرداد
تا می کنم ولای دفترچه ی یادداشت در جیب میگذارم
ودر آذر
ناگهان شکوفه ها از گریبانم ،می شکفند!
گاه درمرداد
قضای زمستان رابجا می آورم!
وز پشت شیشه های بارانی دیده ها
به تماشای برف ریزان دل می نشینم
به هرکجا روی
آسمان همان رنگ است![]()
