پاتوق بروبچ لوتی

هر چی برگای عمرم مثل افتادن برگه های تقویم الهه  می یوفته طرزفکرم و کارامو ... همش تغییر می کنه مثل یه برگ پاییزی که همه رنگه   نارنجی و قرمز و زردو......

یه روز دنیام مثل عسل خوسار شیرینه ،یه روز دنیام مثل زهر تلخه

خدا جونم بازم می گم اگه تنهاترین تنها بشم بازم توهستی !

بعده تو آسمونو دارم که از تماشاش سیر نمی شم!

بازم ذهنمو بردم رو کاغذ:

روزگاریست در این دیار تنهاو غریبم

آسمانی دراین نزدیکیست وآبیه دریایی

گرم صحبت می شوم بادریا       غرق شبها میشوم با آسمان

****

لی لی بازی با موج دریا می کنم     گریه ی ابروتماشا می کنم

دل به آسمان و دریا نبستم من      آسمان هست، دریا هم هست؟!

****

رودها تا  کی ز دریا جاریند؟

     روزگارم برگ پاییزیست  

روزها می گذرند * برگها می ریزند 

 پاییزم رو به شتاست!

روزگارم ابدیست                زندگانی باید کرد

آسمان باید شد      دریا باید شد

دلم در آسمان ، یا در زمین است

که کس عاشق بود،کارش همین است

*  بازم یه دنیا آسمون واسه ی همتون آرزو می کنم  *