حال بروبچ بامرامم چه جورياست؟
هزار پرنده مثل توعاشق
گذشتن از شب به نيت روز
رفتن ورفتن، ساده و صادق ، نيامدند باز ، حتي تا امروز
کدوم خزون خوش آواز، تو را صدا کرد اي عاشق... که پر کشيدي بي پروا ؟؟
چه کسي باور کرد..؟ جنگل جان مرا ،آتش مهر تو خاکستر کرد
من صدا خواهم زد : بازکن پنجره را ............. پنجره را مي بندي!!.....
و صبوري کوه مرا تحسين مي کرد
نمي گويم فراموش مکن هرگز
ولي گاهي به ياد آور غر يبي را
که مي داني نخواهي را رفت از يادش....!
با اين که دلم نمي ياد ..
تا هفته ي ديگه همين موقع ها باي باي
* کي تو را خواهم ديد اي ديدني ترين در دنيا *
